Vegan portret - Tobias : “Ik zou me serieus zorgen maken als ik de vleesindustrie was”

Ik ben ervan overtuigd dat veganisme bij het grote publiek meer en meer ingang zal vinden. Dat is de dynamiek die bezig is en zich nog zal doorzetten, daar ben ik zeker van
Tobias Leenaert

Elke week publiceert Gondola een portret van een van onze vegetariërs, flexitariërs of veganisten die we hebben ontmoet naar aanleiding van ons groot vegan dossier dat verscheen in de februari-editie van Gondola Magazine. Het eerste van 5 portretten ging over Sofie, 23 jaar, vlogster (www.basimella.be) en vegan sinds 4 jaar. Vandaag is het de beurt aan Tobias, consultant en oprichter van Ethisch Vegetarisch Alternatief, al meer dan 20 jaar vegetariër en 18 jaar veganist...

 

Tobias Leenaert (45) is een BV, een bekende veganist. Hij is de oprichter van de vegetarische organisatie EVA, schreef een boek over veganisme – ‘How to Create a Vegan World’ - en eet al meer dan twintig jaar louter plantaardig voedsel. “De grote verandering komt niet van 100 procent veganisten, maar van mensen die deeltijds veganistisch of vegetarisch zijn.”

 

Tobias Leenaert was twaalf jaar toen hij zich voor het eerst realiseerde dat hij liever geen dieren at. De dierenliefde was te groot. Toch duurde het nog jaren vooraleer hij effectief veganistisch werd. “Het heeft me veel moeite gekost om het in de praktijk om te zetten. Ik at heel graag vlees. Als ik op restaurant ging, bestelde ik steevast een steak au poivre. En als mijn moeder macrobiotisch kookte, protesteerde ik: “Ik wil vlees, vlees, vlees!”. Ik denk dat veel mensen vlees blijven eten omdat het gewoon veel te lekker is om het te laten staan. Ik heb daar begrip voor. Ik weet hoe moeilijk het is. Toch denk ik dat het voor kinderen veel vanzelfsprekender is om geen vlees te eten. Zij leggen vanzelf de link met de konijnen, kippen of huisdieren die ze zelf in huis hebben. Het wordt hen door ouders ingeprent dat ze vlees moeten eten om groot en sterk te worden. Sommige mensen zeggen dat veganistische ouders hun kind brainwashen, maar ik zie het omgekeerd: het zijn ouders die hun kinderen pushen om vlees te eten.”

 

 

Spaghetti bolognaise & spare ribs

 

Tijdens zijn studies aan de universiteit koos Tobias Leenaert ervoor louter plantaardig voedsel te eten. Het begon met een vriend die hem wou testen. “Hij zei: ik geef je duizend frank als je een maand geen vlees eet. Ik heb dat gedaan, en daarna wou ik daarmee verder doen. Ik heb dan een jaar geen vlees gegeten, behalve spaghetti bolognaise: als student was dat niet te vermijden. Vis at ik ook nog. Met die twee dingen ben ik nadien ook gestopt, maar daarna heb ik nog een tijdlang heel af en toe ribbetjes gegeten. Ik vind daar niets mis mee. Je hebt veganisten die heel rigide zijn, maar ik vind dat helemaal niet nodig. Als er dingen zijn die je echt lekker vindt en die je niet wil laten als je wilt overschakelen, prima: blijf die eten. Elke stap die je zet, is de moeite waard. Het is niet de 1 procent veganisten die het systeem veranderen, wel de 10 procent mensen die beslissen om af en toe hun gewoontes te veranderen en vegetarisch of veganistisch te eten. Het zijn zij die ervoor zorgen dat het aanbod groter wordt. Als iedereen flexitariër zou worden en bijvoorbeeld maar één keer per week vlees eet, dan zou het systeem zodanig veranderen dat er geen gewoon vlees meer is.”

 

Er is in twintig jaar tijd sowieso al veel veranderd. “Helemaal in het begin was het zoeken om eenvoudigweg een veganistisch kookboek te vinden. Een vriend en ik hebben geprobeerd om op basis van een recept uit zo’n kookboek een taart te maken, maar die was niet te vreten. Ik heb er toen even de brui aan gegeven, om het daarna terug op te pikken. Dat is de sleutel om vegetarisch of veganistisch eten te laten groeien: alternatieven aanbieden die lekker genoeg zijn om vlees te laten staan. Zolang die er niet zijn, hebben mensen geen zin om te veranderen of zich open te stellen. Gelukkig is er vandaag heel veel verbetering te zien. Er waren vroeger bijna alleen alternatieven die naar karton smaakten. Nu is het aanbod veel groter. Ik ben er al twintig jaar mee bezig, maar de laatste jaren is er duidelijk een stroomversnelling bezig. Wat er allemaal gebeurt, daar kijk ik soms van op.”

 

Veganistisch ijs

 

Twintig jaar geleden moest Tobias Leenaert ook vooral naar de natuurvoedingswinkel om zijn gading te vinden, zegt hij. “Ik ga nu vooral naar Delhaize en een natuurvoedingswinkel in de buurt. Soms ga ik ook naar Colruyt. Of naar Albert Heijn, omdat ze daar een vegetarische steak hebben die ik lekker vind. In supermarkten vind je tegenwoordig geweldig veel veganistische producten. In Delhaize heb je sinds kort strooikaas die je in de oven of op spaghetti kan doen. Elke keer als er zo’n optie bij komt, wordt het opnieuw makkelijker om veganist te worden. Maar er zijn wel nog altijd dingen die ik niet in de klassieke supermarkten vind. Bepaalde biologische groenten, bijvoorbeeld. Er zijn ook producten die ik online koop, omdat ze enkel in het buitenland te vinden zijn. Er zijn mensen die bezig zijn met artisanale kaas gebaseerd op noten. Die vind je bij ons niet. Ik reis ook vrij veel, ik breng vaak producten mee die je hier niet vindt. Ik vind dat het aanbod bij ons zeker nog beter kan. Het aanbod veganistisch ijs is bijvoorbeeld redelijk beperkt. Of plantaardige kaas. Je moet die producten niet marketen naar veganisten, ook andere consumenten hebben daar interesse voor. Het aanbod hangt natuurlijk ook af van je woonplaats. We verhuizen binnenkort in de richting van Ronse en ik vrees dat het aanbod daar toch kleiner zal zijn. In iets grotere steden is het aanbod groter.”

 

Naar de prijs kijkt Tobias Leenaert niet echt als hij winkelt. “Je kan goedkoop en duur veganistisch eten of iets ertussenin. Je kan bonen, linzen en rijst eten, maar ook verwerkte producten die duurder zijn. Op restaurant hetzelfde: je kan goedkope dagschotels eten, maar je kan in Gent ook in een sterrenrestaurant een veganistisch menu nemen. Net zoals je heel gezond vegetarisch en veganistisch kan eten, maar ook heel ongezond. Het is niet één keuken. Meer zelfs: ik ben er zeker van dat veggies en vegans gevarieerder eten dan mensen die vlees eten.”

 

Eén van de problemen die veganisten nog ondervinden bij klassieke supermarkten is dat ze niet altijd gebruik maken van een uniform label voor veganistische producten. “Er is nochtans een vegetarisch en veganistisch label, van de European Vegetarian Union, een geel logo met het opschrift vegan of vegetarian erop. Dat wordt meer en meer gebruikt, maar niet door iedereen. Sommige supermarkten gebruiken hun eigen label, maar dat is minder betrouwbaar. Ik heb daar al foutjes in gevonden. Zware fouten zelfs, zoals hesp in een zogezegde vegetarische salade. Eigenlijk kunnen supermarkten zich niet permitteren om dat soort fouten te maken. Daarom is het belangrijk om het bestaande, onafhankelijke label te gebruiken.”

 

De toekomst is veganistisch

 

Hoe ziet de toekomst eruit? Wordt de wereld stilaan maar zeker veganistisch? “Ik denk dat wel. Ik ben ervan overtuigd dat veganisme bij het grote publiek meer en meer ingang zal vinden. Dat is de dynamiek die bezig is en zich nog zal doorzetten, daar ben ik zeker van. Er is geen enkele reden om te denken dat het zal stoppen. Zolang er genoeg mensen zijn die het doen, al is het maar gedeeltelijk, gaat het systeem kantelen. Ik zou me als vleesindustrie grote zorgen maken. En ik weet dat ze dat ook doen. Je merkt dat er bij hen heel veel weerstand is, ze reageren heel defensief. Op den duur staan ze met hun rug tegen de muur en zijn ze niet voorbereid op wat er komt. Dat is niet slim. Sommigen zeggen: mensen zullen altijd vlees blijven eten, maar ik geloof dat niet. Zeker niet omdat ook kweekvlees eraan komt, gemaakt in laboratoria. Dan is er helemaal geen reden meer om nog gewoon vlees te blijven eten. Hetzelfde met zuivel, hetzelfde met eieren. Als er alternatieven voorhanden zijn die even lekker zijn, is er geen enkele reden om vlees en dierlijke producten te blijven eten. Ik denk dat die ommekeer er nog deze eeuw kan komen.”  
 


 

Veganisme is, net als vegetarisme, in volle groei. Steeds meer consumenten raken overtuigd van deze levensstijl. En hun argumenten zijn erg uiteenlopend: dierenwelzijn, milieubewustzijn, gezondheid enzovoort. Gondola ontmoette verschillende vegetariërs en veganisten, al dan niet 100% of gedeeltelijk, en vroeg hen naar hun gewoontes, ideeën en visie. Ze worden vaak gezien als een bedreiging voor de landbouw. Toch bieden ze veel opportuniteiten voor retailers die hen voor zich weten te winnen. In dat spelletje lijken vooral Nederlandse bedrijven goed te slagen. Hun concurrenten moeten dit dan ook aandachtig opvolgen, zeker in een tijd waarin er een hevige concurrentiestrijd plaatsvindt op de Vlaamse markt: het fenomeen is trouwens vooral populair bij jonge consumenten, hun toekomstige klanten... 

 

Elke week publiceren we een portret van een van onze vegetariërs, flexitariërs of veganisten die we hebben ontmoet. Wilt u deze reeks niet missen? Schrijf u dan zeker in voor onze wekelijkse nieuwsbrief! Heeft u nog geen abonnement op ons magazine? Klik dan hier!

 

 

 

 

Herontdek episode 1, het portret van Sofie, een vlogster van 23 jaar en sinds 4 jaar vegan.

 

 

 

 

 

 

 

Herontdek episode 3, het portret van Lynn, 31 jaar, vegetariër tussen haar 15de en 20ste, en veganist sinds oktober 2017.

 

 

 

 

 

 

 

Herontdek episode 4, het portret van Julien, veganist sinds anderhalf jaar. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herontdek episode 5, het portret van Martijn, sinds kort vegetariër.

 

 

 

 

 

 

Auteur: 

d.soenens@gondola.be

categorie: 

Laatste productlanceringen