Veggie portret - Martijn: “Ik denk aan mijn ecologische voetafdruk”

Als ik erin slaag mijn vleesconsumptie op termijn stevig te verminderen, is mijn missie geslaagd
Martijn, sinds kort vegetariër

Elke week publiceert Gondola een portret van een van onze vegetariërs, flexitariërs of veganisten die we hebben ontmoet naar aanleiding van ons groot vegan dossier dat verscheen in de februari-editie van Gondola Magazine! Vandaag is het de beurt aan Martijn, sinds kort vegetariër, en meteen ook de laatste getuige uit onze reeks. 

 

Martijn (26) was vroeger een verstokte vleeseter: geen dag ging voorbij zonder biefstuk, kotelet of charcuterie. Begin dit jaar besloot hij om vegetariër te worden.

 

2019 is voor Martijn begonnen met een goed voornemen: geen vlees meer eten. “Ik vind dat vlees te veel een gewoonte is. We leggen het heel makkelijk op ons bord, terwijl je makkelijk een lekker alternatief vindt. Ik at vroeger elke dag vlees. Meermaals per dag zelfs. Als charcuterie, bij het ontbijt, als avondeten. Ik ben thuis zo opgegroeid. Mijn ouders en grootouders zijn gewoon aan een keuken waarin alles draait om vlees. Dat is de traditionele Vlaamse keuken, en daar wil ik een beetje van af. Dat voornemen heeft ook te maken met het inperken van mijn ecologische voetafdruk. De opwarming van de aarde is een hot topic en dan ga je zelf toch ook nadenken wat je kan doen om bewuster te leven.”

 

Martijn is nu enkele weken bezig als vegetariër. Een grote aanpassing was het niet. “Je moet leren vegetarisch koken en de recepten leren kennen, dat is wat zoeken. Maar dat gaat snel. Ik kookte voorheen al vegetarisch, dat maakt het een stuk makkelijker. Ik woon in het centrum van Brussel met een vriend die flexitariër is. Dankzij hem was ik er al mee in aanraking gekomen en raakte ik er ook door getriggerd. De overstap was daardoor een stuk kleiner. Maar er zou eigenlijk een heropvoeding moeten komen voor veel mensen, om ze duidelijk te maken dat het niet altijd met vlees moet. Eens mensen daar wegwijs in raken, denk ik dat het voor velen een openbaring zou zijn.”

 

Meevaller voor de portemonnee

 

Hij doet zijn inkopen vooral bij Albert Heijn in Zaventem. Om praktische redenen: de supermarkt is voor hem goed gelegen, bij zijn werk. “Ik ben best tevreden over het aanbod vegetarische producten bij Albert Heijn. Ze hebben hele rekken met vegetarische producten. Heel handig. Je moet er niet naar op zoek, alles staat bij elkaar. De andere supermarkten in de buurt hebben een veel kleiner aanbod, omdat het echte stadswinkels zijn. Maar door het grote aanbod bij Albert Heijn moet ik nergens anders naar toe. Ik heb geen speciaalzaken nodig en ik ga ook niet naar Färm of Bio-Planet. Die zijn te duur voor mij. Vegetarisch eten is overigens een meevaller voor mijn portemonnee. Met vlees erbij is het allemaal iets duurder.”

 

Van één ding is hij overtuigd: de vegetarische keuken kan enorm lekker en gevarieerd zijn. “Er is een groot aanbod aan goede vegetarische kookboeken en ook online vind je heel wat. Ik heb gerechten ontdekt die ik voorheen niet kende. Onlangs heb ik een schotel met gegrilde paprika, tomaat, zoete aardappel, feta en rijst gegeten: echt heel lekker. Het enige waar ik het moeilijk mee heb, is boterhambeleg. Ik eet nogal wat boterhammen en er is geen groot aanbod in beleg. Je kan eigenlijk alleen maar kaas eten. Je hebt wel vegetarische vervangers van hesp, maar die vind ik niet lekker. Dat is hesp, maar slechter. Dan heb ik liever hummus, dat is echt iets anders.” Het is niet de enige lacune in het vegetarische aanbod, vindt hij. “Als je op zoek gaat naar iets, zoals tofu of falafel, heb je weinig of geen keuze. Er is vaak maar één optie. Dat zou wel iets meer mogen zijn. Een beetje meer diversiteit mag wel. Al begrijp ik supermarkten ook wel: als er geen groot publiek is voor dat soort producten zijn ze allicht niet geneigd om daar veel in te investeren.” Naar speciaalzaken gaat hij niet om meer diversiteit te vinden. “Voorlopig toch niet. Ik ben wel nog een beetje mijn draai aan het vinden. Het is zoeken wat ik lust en wat er nog allemaal bij kan als alternatief voor vlees. In het centrum van Brussel is de keuze niet geweldig groot als je vegetarisch wil koken. Je hebt veel express-winkels, met een klein aanbod.”

 

De lokroep van lamskotelet

 

Maar oude gewoontes speel je niet zomaar kwijt. Af en toe steekt de zin naar een stuk vlees de kop op en wordt zijn wilskracht op de proef gesteld. “Als ik met vrienden uitga in Brussel belanden we in de vroege uren wel eens in een kebabzaak en dan is het heel moeilijk om me aan mijn voornemen te houden. Ik vreesde vooraf al dat ik het op zo’n momenten moeilijk zou krijgen. Hetzelfde heb ik voor als ik op restaurant ga met vrienden. Dan zie je op de kaart allerlei gerechten staan die je op zich ook wel heel graag eet. Dat piekt wel even. Sommige dingen kan je makkelijk weerstaan. Een kotelet bijvoorbeeld, dat kost geen moeite. Maar een lamskotelet, dat is iets anders.”

 

Martijn kijkt ook met enkele vraagtekens naar het barbecueseizoen. Het is de periode bij uitstek waar mensen een stevige lap vlees verorberen en hij weet niet hoe hij daarmee zal omgaan. “Barbecue en vlees gaan heel goed samen en ik vraag me af of er voldoende alternatieven zijn om evenveel van barbecueën te genieten. Ik eet geen vlees en geen vis, dan heb je niet zoveel keuze. Ik heb er niet zo’n goed zicht op, maar misschien moeten fabrikanten van vegetarische producten zorgen dat er ook voor die gelegenheid volwaardige producten zijn. Een andere moeilijkheid is wanneer je vrienden uitnodigt die vlees eten. Als je de enige in het gezelschap bent die geen vlees eet: moet je dan de uitzondering zijn? Ik heb het nog niet voorgehad, maar ik weet niet hoe ik het zou oplossen.”

 

Missie flexitarisch

 

Maar er hoort ook een belangrijke ‘maar’ bij, zegt Martijn: hij is op lange termijn niet van plan vegetariër te blijven. “Ik wil bewuster vlees consumeren en het minder evident maken om ernaar terug te grijpen. Dat is de reden waarom ik nu cold turkey gegaan ben: ik wou mijn oude gewoontes aan de kant schuiven. Als je dat niet drastisch doet, val je vroeg of laat terug in je oude gewoontes, denk ik. Ik ga nu kijken hoe lang ik het vol houd, om daarna een flexitariër te worden, zoals de vriend waar ik mee samen woon. Als ik erin slaag mijn vleesconsumptie op termijn stevig te verminderen, is mijn missie geslaagd. Ik denk dat ik concreet nog één keer per week vlees zal blijven eten. Daar ben ik tevreden mee. Je moet niet per se 100% vegetariër zijn om een belangrijke stap in de goede richting te zetten. Ik denk dat ik ook mijn ouders ga proberen te overtuigen om minder vlees te eten. Op zeven dagen eten zij zes keer vlees. Het voordeel is dat ze er wel open voor staan. Ze kunnen vegetarisch koken. Alleen hebben ze de gewoonte nog niet. Dat wil ik ze aanleren.” Nog een stap verder gaan en veganistisch worden, ziet Martijn niet zitten. “Dan beperk je jezelf wel heel erg. Er zijn heel veel dingen die ik lekker vind, die je dan helemaal niet meer kan eten. Ik denk niet dat ik dat kan. De alternatieven voor broodbeleg, wat ik belangrijk vind, zijn dan opeens heel klein, want dan kan je ook geen kaas meer eten. En er zijn zoveel andere lekkere dingen die wegvallen. Nee, dat kan ik niet.”

 


 

Veganisme is, net als vegetarisme, in volle groei. Steeds meer consumenten raken overtuigd van deze levensstijl. En hun argumenten zijn erg uiteenlopend: dierenwelzijn, milieubewustzijn, gezondheid enzovoort. Gondola ontmoette verschillende vegetariërs en veganisten, al dan niet 100% of gedeeltelijk, en vroeg hen naar hun gewoontes, ideeën en visie. Ze worden vaak gezien als een bedreiging voor de landbouw. Toch bieden ze veel opportuniteiten voor retailers die hen voor zich weten te winnen. In dat spelletje lijken vooral Nederlandse bedrijven goed te slagen. Hun concurrenten moeten dit dan ook aandachtig opvolgen, zeker in een tijd waarin er een hevige concurrentiestrijd plaatsvindt op de Vlaamse markt: het fenomeen is trouwens vooral populair bij jonge consumenten, hun toekomstige klanten... 

 

Elke week publiceren we een portret van een van onze vegetariërs, flexitariërs of veganisten die we hebben ontmoet. Wilt u deze reeks niet missen? Schrijf u dan zeker in voor onze wekelijkse nieuwsbrief! Heeft u nog geen abonnement op ons magazine? Klik dan hier!

 

 

 

 

Episode 1, het portret van Sofie, een vlogster van 23 jaar en sinds 4 jaar vegan.

 

 

 

 

 

 

Episode 2, het portret van Tobias, 45 jaar en oprichter van Ethisch Vegetarisch Alternatief.

 

 

 

 

 

 

Episode 3, het portret van Lynn, 31 jaar, vegetariër tussen haar 15de en 20ste, en veganist sinds oktober 2017.

 

 

 

 

 

Episode 4, het portret van Julien, veganist sinds anderhalf jaar. 

 

 

 

 

Auteur: 

d.soenens@gondola.be

categorie: 

Laatste productlanceringen