Comeos, Fevia, Fost Plus

donderdag, 14 december, 2017 - 16:59

‘Statiegeldmachines: win-for-life voor Tomra, cost-for-life voor retailers’

Een organisatie die statiegeldmachines voor plastic flessen en blik “gratuit” vergelijkt met renderende BINGO-machines uit horecazaken heeft totaal geen kennis van de Belgische retailsector. Beweren dat een supermarkt de aankoop van een statiegeldmachine op enkele jaren kan terugverdienen lijkt niet alleen een naïeve analyse van Recycling Netwerk. Hun argumentatie in de oktober editie van Gondola, is bovendien eenzijdig en niet correct. Op zich niet vreemd. Zo wordt het Nederlandse Recycling Netwerk voor hun lobby “pro statiegeld” gesponsord -en dus gestuurd- door “Tomra”, de grootste producent van statiegeldautomaten in de Benelux. In dit stuk vullen Comeos, Fevia en Fost Plus die informatie aan, die Tomra en Recycling Netwerk in hun betoog ‘vergaten’ te vermelden.

 

Statiegeldsysteem: Tomra’s grote win-for-life

 

De investeringskost van 23.000 euro voor automaat en compactor is slechts een fractie van de werkelijke kost die het statiegeldsysteem zou kosten aan elke Belgische supermarkt. Denk alleen nog maar aan de kost voor extra personeel voor het dagelijks leegmaken en onderhoud van het toestel, het oplossen van problemen met de machine en de administratieve en financiële rompslomp. Daarnaast dienen supermarkten schaarse en dus dure winkelruimte vrij te maken voor de automaat. Supermarktketens dienen ook nationaal te voorzien in inzameldepots, het vervoer van ingezameld afval naar deze depots en resources die de administratieve en financiële flow op zich nemen. Samen goed voor een investering van 180 tot 230 miljoen euro per jaar. Ook bij de drankproducenten zal een statiegeldsysteem extra kosten met zich meebrengen: specifieke etikettering, specifieke logistieke systemen, extra administratie, enzovoort. Kers op de taart: elke keer een drankenproducent een wijziging aanbrengt aan zijn verpakking, betalen producent én retailer aan Tomra tienduizenden euro’s voor het updaten van de de software van elke individuele automaat. Tomra’s grote win-for-life?

 

Een zichzelf terugbetalend statiegeldsysteem? Absurd en naïef!

 

Wat Recycling Netwerk ook beweert: slechts een fractie van de totale investeringskost komt terug bij de retailer. Hierbij verwijzen naar het zogenaamde terugverdienmodel uit Noorwegen is absurd. We kunnen dit systeem in geen geval vergelijken met dat van België, waar we met de blauwe PMD-zak, tekenen voor een goed werkend sorteersysteem dat staat voor eenvoud en gemak. Ons land mag zich hiermee het best recyclerende land van Europa noemen. Een parallel statiegeldsysteem ondermijnt niet alleen ons PMD-ophaalsysteem, het is vooral niet te verantwoorden wanneer we kosten en baten vergelijken. Zo zou statiegeld het zwerfvuilprobleem –in het beste geval- maar doen afnemen met 10, maximum 20 procent. In ruil worden retailers, de Belgische economie én 11,3 miljoen consumenten gestraft met een duur en log sorteersysteem.

 

SPAR Wespelaar getuigt

 

Dit wordt bevestigd door SPAR Wespelaar die de automaat testte. 3 jaar geleden besliste bedrijfsleider Arthur De Greef te investeren in een statiegeldmachine. Hij hoopte zo meerwaarde de bieden aan zijn vernieuwde supermarkt. Voor hem wegen de nadelen niet op tegen de voordelen. Arthur De Greef: “Het terugnametoestel koste mij in aankoop 20.000 euro. Wanneer we rekening houden met de boekhoudkundige afschrijftermijn,  komen we in werkelijkheid op een jaarlijkse kost van 10.000 euro waarvan niet de kost van de machine, maar de loonkost het zwaarst doorweegt. Het zijn immers mijn mensen die instaan voor onderhoud, voor het dagelijks leegmaken van het toestel en voor de gescheiden ophaling van het PMD materiaal. Er zijn bovendien zo’n 5 à 10 interventies per dag, waarbij we ons werk moeten laten vallen om het probleem aan de machine op te lossen. Zeker op de drukke momenten is dit flink lastig. Ik heb het geprobeerd, maar op basis van kost en slechte ervaringen, heb ik beslist na de afschrijftermijn niet opnieuw een machine aan te kopen.”

 

Op naar een duurzame oplossing

 

Niet statiegeld zal de zwerfvuilproblematiek oplossen. Wel een doorgedreven mentaliteits- en gedragsverandering via sensibilisering, structurele maatregelen en handhaving. Dit vraagt tijd en herhaling, maar resulteert in een duurzame oplossing. Bovendien focust het niet enkel op drankverpakkingen, maar ook op sigarettenpeuken, snoeppapiertjes en andere types zwerfvuil.  

 

De eerste resultaten van de Mooimakers-campagne bevestigen bovendien dat er een beweging op gang is waar Vlamingen bovendien actief in participeren. Zo claimden 2.668 Vlamingen een stuk Vlaanderen met de ambitie dit proper te houden, meer dan 450 burgers registreerden een opruimactie, Vlaamse boeren vroegen meer dan 10.000 bermborden aan die voorbijgangers sensibiliseren, steden en gemeentes lieten zich massaal coachen om de zwerfvuilproblematiek nog effectiever aan te pakken. En, uit de resultaten van de laatste handhavingsweek blijkt bovendien dat extra controles ervoor zorgen dat burgers de pakkans hoger inschatten met een gedragsverandering tot gevolg (cfr. case West-Vlaanderen). Herhaling werkt!

 

Side banner - Ingenico ePayments